Maju Melayu Perkasa!

29 April 2008

Wajarkah Kursi Pengajian Melayu di New Zealand dikekalkan?


Oleh ABD. AZIZ ITAR


MANTAN penyandang Kursi Pengajian Melayu New Zealand, Dr. Hood Mohd. Salleh (kiri) bersama Dr. Othman Yatim pada seminar bagi membincangkan kursi itu di UKM, Bangi, baru-baru ini.

TAHUN ini merupakan tahun ke-12 penubuhan Kursi Pengajian Melayu di Universiti Victoria, Wellington, New Zealand. Penubuhan kursi itu merupakan inisiatif gigih mantan Perdana Menteri, Tun Dr. Mahathir Mohamad pada 27 Mac 1996.New Zealand merupakan antara negara yang memberi peluang kepada penubuhan Kursi Pengajian Melayu selepas Amerika Syarikat dan Belanda.

Kursi Pengajian Melayu antara lain bertujuan mewujudkan kesedaran orang ramai serta persefahaman antara Malaysia dan New Zealand membabitkan bidang sejarah, geografi, politik, ekonomi, masyarakat, seni, budaya serta bahasa.

Bagaimanapun, selepas lebih sedekad penubuhan kursi itu, ia dilihat masih belum memberikan impak yang besar terhadap usaha untuk mempromosikan seni, budaya dan pelancongan secara keseluruhan di negara itu.

Banyak faktor dan petunjuk yang dapat menggambarkan tentang situasi itu, contohnya buat masa ini cuma terdapat 15 pelajar sahaja yang mengikuti Pengajian Melayu di universiti tersebut.

Sehubungan itu, pelbagai pihak melihat suatu kajian atau penilaian semula perlu dibuat untuk menilai dan mengamati semula peranan serta menyelami permasalahan yang dihadapi oleh kursi - sama ada ia masih relevan untuk dikekalkan ataupun sebaliknya.

Namun, penyandang Kursi Pengajian Melayu di Universiti Victoria, Prof. Datuk Dr. Othman Yatim menegaskan kursi itu patut dikekalkan. Ini kerana, ia boleh membantu memperkenalkan lagi nama negara kepada masyarakat di New Zealand secara lebih meluas.

"Daripada pengamatan saya, setakat ini sekitar lima peratus sahaja daripada rakyat New Zealand yang mengetahui tentang negara kita," katanya pada seminar Kursi Pengajian Melayu di Sudut Wacana, Institut Alam dan Tamadun Melayu (Atma), Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM), Bangi, Selangor, baru-baru ini.

Seminar tersebut dipengerusikan oleh Timbalan Pengarah ATMA, Prof. Datuk Dr. Nik Hassan Shuhaimi.

Biarpun sudah empat orang dilantik menyandang kursi itu tetapi sehingga kini skop pelaksanaan dan fungsinya masih belum dijelaskan sepenuhnya kerana ia mencakupi ruang lingkup yang amat luas untuk dilaksanakan.

Tidak seperti Kursi Pengajian Melayu di universiti lain seperti Universiti Leiden di Belanda yang lebih memfokuskan kepada kursus pengajian kesusasteraan Melayu.

Sedangkan Kursus Pengajian Melayu di Universiti Victoria meliputi pelbagai bidang termasuk kebudayaan dan kesenian yang tentunya sukar untuk dilaksanakan oleh seorang penyandang kursi itu pada satu-satu masa.

"Selain itu, saya dapati Kursi Pengajian Melayu di Universiti Victoria juga tidak mempunyai nama yang khusus. Kalau boleh, saya mahu mencadangkan supaya diadakan sebuah nama yang khusus untuk kursi ini dengan menggunakan nama pemimpin kita yang terkenal.

"Misalnya, kita boleh menggunakan nama mantan Perdana Menteri, Tun Dr. Mahathir Mohamad untuk nama kursi di pusat pengajian itu," ujarnya yang akan menyandang kursi itu sehingga 31 Disember ini.

Sepanjang menyandang kursi itu sejak hampir dua tahun lalu, Dr. Othman telah diminta mengajar dua subjek iaitu tentang Tamadun Dunia Melayu dan Warisan Budaya dan Pelancongan di Malaysia.

Beliau yang mempunyai kepakaran dalam bidang Warisan Budaya Melayu dan Kesenian Islam telah mencadangkan agar lebih banyak agensi kerajaan seperti Pesuruhjaya Tinggi Malaysia, Kementerian Perpaduan, Kebudayaan, Kesenian dan Warisan, Jabatan Muzium Malaysia serta badan-badan bukan kerajaan (NGO) membantu aktiviti-aktiviti yang akan dijalankan di kursi itu kelak.

Aktiviti yang dijalankan oleh penyandang kursi tersebut ialah membabitkan soal pengajian, penyeliaan pelajar, penyelidikan, penganjuran seminar, lawatan akademik dan mengadakan program-program yang dapat menghubungkan antara masyarakat New Zealand dan Malaysia.

Othman yang sebelum ini merupakan Profesor Kesenian Islam di Akademi Pengajian Melayu, Universiti Malaya, Kuala Lumpur turut mencadangkan supaya diwujudkan lebih ramai kakitangan bagi membantu penyandang kursi tersebut di sana.

Apatah lagi, Universiti Victoria merupakan satu-satunya universiti di New Zealand yang mempunyai Kursi Pengajian Melayu.

Justeru, sudah tentulah tugas untuk mengangkat nama negara dalam pelbagai bidang termasuklah ekonomi, politik, sosial, kebudayaan dan pelancongan itu tentunya amat berat untuk dipikul oleh seseorang penyandang kursi tersebut.

MustahilSelain itu, agak mustahil juga bagi seorang penyandang kursi untuk melengkapkan semua aspek dalam bidang pengajian Melayu seorang diri berdasarkan terlalu banyak senarai tugasan yang harus dilaksanakannya pada satu-satu masa.

Perkara itu timbul kerana seseorang penyandang kursi biasanya hanya mempunyai kepakaran khusus dalam satu-satu bidang sahaja.

Sementara itu, mantan penyandang Kursi Pengajian Melayu Universiti Victoria, Prof. Datuk Dr. Hood Mohd. Salleh dari Institut Alam Sekitar dan Pembangunan (Lestari), UKM pula mendedahkan soal kewangan merupakan antara masalah yang dihadapi oleh kursi pengajian tersebut.

"Kursi pengajian itu mahupun penyandangnya memerlukan sumber kewangan yang agak besar kerana kos sara hidup di New Zealand yang tinggi.

"Selain itu, kos yang amat besar juga diperlukan oleh penyandang kursi itu, contohnya untuk menjalankan sesuatu penyelidikan," katanya yang turut serta pada sesi seminar itu.

Malah, beliau turut menyatakan bahawa penyandang kursi tersebut tidak semestinya terdiri daripada kalangan ahli akademik tetapi juga individu-individu lain yang aktif dan mempunyai kepakaran-kepakaran tertentu.

Jika tiada tindakan pro-aktif dilakukan bagi mempertingkatkan fungsi serta aktiviti-aktiviti di Kursi Pengajian Melayu, dibimbangi kursi itu tidak dapat membantu memperkenalkan negara ini ke arah skop yang lebih luas.

Ini kerana, Kerajaan Indonesia baru-baru ini menyatakan hasrat mahu menubuhkan sebuah Kursi Pengajian Indonesia di universiti tersebut di mana fungsinya dilihat hampir sama dengan Kursi Pengajian Melayu.

Kalaulah perkara itu berlaku, tentunya akan melibatkan suatu pertembungan atau persaingan dalam usaha kedua negara untuk mempromosikan negara masing-masing.

Kesimpulannya Kursi Pengajian Melayu di Universiti Victoria masih relevan untuk diteruskan tetapi ia memerlukan sokongan dan aktiviti yang proaktif agar peranannya dapat diperluaskan dengan lebih berkesan.