Maju Melayu Perkasa!

27 April 2008

Bahasa Melayu bahasa rakyat Malaysia

DI Amerika Syarikat kaum imigran berlumba-lumba belajar bahasa Inggeris untuk berkomunikasi atau mencari pekerjaan. Yang dimaksudkan dengan bahasa Inggeris ialah bahasa Inggeris Amerika.

Bukan bahasa Inggeris England. Para pelajar baik muda atau tua termasuk kanak-kanak meskipun yang sememangnya boleh berbahasa Inggeris (England) diadun dan dilentur supaya bertutur dan menulis dalam loghat bahasa Inggeris Amerika.

Berbagai kemudahan disediakan kerajaan dan pihak berkuasa tempatan. Termasuk institusi-institusi pelajaran untuk orang dewasa.

Namun tidak ada kaum imigran yang protes. Tidak ada yang mendesak supaya bahasa etnik mereka diterima sebagai bahasa rasmi meskipun di California bahasa Spanish dianggap sebagai bahasa kedua.

Sebaliknya rakyat Amerika amat bangga dengan bahasa Inggeris Amerika. Malahan kebelakangan ini ramai orang asing tertiru-tiru bahasa Inggeris Amerika termasuk rakyat Malaysia yang tinggal di Malaysia.

Sebagaimana bahasa Inggeris di Amerika, bahasa Melayu adalah bahasa rasmi di Malaysia. Perbezaannya di Malaysia semakin ramai rakyat yang tidak senang dengan bahasa Melayu. Malahan ada yang terang-terang mahu Malaysia mengamalkan dasar berbilang bahasa.

Penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar di sekolah-sekolah tidak menjadi masalah besar hampirhampir tiga puluh tahun. Namun tekanan dan desakan berkesudahan dengan penggunaan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar untuk matapelajaranmatapelajaran matematik dan sains.

Kononnya perubahan ini perlu kerana bahasa Inggeris merupakan bahasa perdagangan dan komunikasi dunia. Pelajar-pelajar Malaysia mesti mengikuti matapelajaran ini dalam bahasa Inggeris bagi membolehkan mereka bersaing.

Sepatutnya bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar bagi setiap matapelajaran tidak diganggu gugat. Apa yang perlu ialah penumpuan yang lebih serius kepada pengajaran bahasa Inggeris sebagai bahasa kedua.

Untuk bersaing di peringkat dunia, negara memerlukan guru-guru bahasa Inggeris yang berkualiti. Kalau perlu guru-guru ini diimport dari luar negara seperti mana yang pernah dilakukan oleh China, Thailand dan sebagainya.

Dasar flip flop ini menyebabkan ada yang menuntut supaya sekolah berbahasa pengantar Inggeris ditubuhkan.

Penulis terbaca berita mengenai pemasangan beberapa nama jalan dalam berbagai bahasa di Kuala Lumpur oleh DAP ketika negara rancak dengan kempen pilihan raya ke-12 lalu. Mungkin juga perkara yang sama dilaksanakan di Ipoh tidak lama lagi.

Apakah tindakan DAP ini boleh dipersoalkan sedangkan beberapa nama jalan di Kuala Lumpur ditulis di dalam bahasa Arab. Untuk menarik pelancong? Bagaimana pula dengan pelancong dari negara-negara lain? Jepun, China, Peranchis atau Jerman.

Selain daripada itu pihak berkuasa mesti mengawasi perlaksanaan bahasa Melayu supaya ia tidak diperlekehkan. Diperhatikan berbagai pihak termasuk pengeluar filem dan drama tidak menggunakan bahasa Melayu dengan betul.

Paling menonjol ialah terjemahan "sub title" drama-drama dan filem-filem asing yang disiar di televisyen. Nampaknya industri terjemahan ini telah menjadi satu industri yang lumayan. Tetapi kualiti terjemahan adalah amat buruk.

Diharap seminar perpaduan Melayu yang bakal diadakan tidak lama lagi akan juga membincangkan nasib bahasa Melayu.

Pada tahun 1977 Universiti Malaya memperkenalkan satu pengajian yang dikenali sebagai Rancangan Penulisan Kreatif dan Deskriptif (kini dikenali sebagai Jabatan Penulisan dan Multimedia). Program inisiatif Prof. Diraja Ungku Aziz adalah bertujuan mempertingkatkan kualiti Bahasa Melayu.

Kini, selepas 30 tahun penulis percaya program tersebut telah menghasilkan tidak kurang 500 orang siswazah.

Sayang sekali bahasa Melayu ketika ini dikira berkecamuk. Seolah-olah tidak mempunyai keperibadian sendiri sama seperti budaya kita. Rakyat Malaysia khususnya Melayu marah setiap kali dituduh menciplak hak orang lain.

Tetapi cuba-cubalah amati bahasa Melayu yang digunakan di dalam filem-filem Melayu, drama-drama, ruangan sukan atau forum-forum di televisyen.

Penulis rasa geli geleman apabila terdengar lagu Burung Kakak Tua dimainkan sebagai lagu latar belakang kontinjen Malaysia di majlis penutup Sukan Sea di Korat, Thailand. Sedangkan generasi tua tahu bahawa lagu tersebut ialah lagu Indonesia dipopularkan oleh Titiek Puspa hampir-hampir 50 tahun lalu.

Malahan anggota-anggota kontinjen Malaysia begitu senang bercakap bahasa Inggeris ketika ditemu bual (di majlis penutup) sedangkan kontinjen dari negara lain bercakap dalam bahasa kebangsaan negara masing-masing. Agak menarik apabila seorang ahli kontinjen Singapura bercakap dalam bahasa Inggeris dan Mandarin.